Onze stad heeft potentieel. Toch,... wie er een tijdje woont, rondwandelt en fietst weet dat deze rijkdom onbenut blijft. Waarom worden sommige wijken ondergewaardeerd; worden er nog steeds lelijke gebouwen neergepoot; is er onvoldoende groene ruimte waar kinderen kunnen ravotten? Wat met betaalbare huisvesting en de toegang tot publieke dienstverlening? Brussel heeft recht op meer. Onze stad heeft nood aan visie. Sp.a heeft een gedurfde kijk op Brussel wars van alle institutionele taboes. Voor ons volledige programma kan je naar de volgende site surfen http://www.s-p-a.be/provinciaal/nieuws/indekijker/index.asp?iDivisionId=7&id=.

Enkele punten die voor mij alvast belangrijk zijn:

Een gepast onderwijs

Het Brussels onderwijs staat voor een groot aantal uitdagingen: binnen een aantal jaar is er een kwart meer kinderen en die moeten – zeker in een stad als Brussel – via het onderwijs zoveel mogelijk kansen krijgen. Er moeten daarom meer en vooral betere scholen komen. De hoge werkeloosheid bij jongeren in ons gewest (1 op drie) is te wijten aan een te lage scholingsgraad. Velen verlaten de schoolbanken zonder diploma. Onderwijs organiseer je echter niet op een communautair eiland. Het Brussels hoofdstedelijk gewest heeft er alle baat bij de 2 gemeenschappen rond de tafel te brengen en in overleg een Masterplan Onderwijs op te stellen.

Een Brussels armoedebeleid 

Armoede treft meer dan 1 op 4 Brusselaars. In sommige gemeenten groeit 1 op 3 kinderen op in een gezin waar niemand werkt. Vele gepensioneerden komen met hun karig pensioentje niet meer rond, terwijl ze vaak hun hele leven gewerkt hebben. Dit is voor mij onaanvaardbaar. Ik pleit dan ook voor

• meer en kwalitatieve sociale woningbouw via een gerichte aanpak van de leegstand, renovatie van bestaande sociale woningen en het bijbouwen van meer eenheden
• een betere begeleiding van de betrokkenen door de OCMW’s door een efficiëntere dienstverlening en een harmonisering van de procedures op gewestelijk niveau
• een degelijk Brussels werkgelegenheidsbeleid waarbij vooral oog is voor jongeren en oudere werklozen.
• een gerichte aanpak van armoede bij gepensioneerden.
• betere begeleiding bij het kiezen van de energiefactuur: het de facto monopolie van Electrabel, maakt dat vele mensen hun energie te duur betalen.  

Talen(t)ontginning

De meertaligheid van Brussel is geen handicap. Deze zou integendeel aanleiding moeten geven tot een gedurfd talenonderricht, waar o.a. plaats is voor meertalige scholen,... Meertaligheid is voor de Europese hoofdstad een extra troef. Taalvaardigheid moet vanaf het kleuteronderwijs gestimuleerd worden. Projecten van Foyer dienen verder uitgebreid te worden en waarom zouden kinderen in de middelbare school naast Spaans of Duits, niet voor Italiaans, Arabisch of Turks kunnen kiezen als keuzevak? Tegelijkertijd moeten er extra inspanningen worden gedaan voor kindjes wier taal niet één van de instructietalen is: extra lessen, een extra inloopjaar,…

Brussel voor de Brusselaar, niet voor de instellingen

De institutionele indeling van Brussel staat haaks op de realiteit in deze stad. 19 gemeenten, 19 OCMW's, 6 politiezones en 24 huisvestingsmaatschappijen... het is onmogelijk voor de Brusselaar om zijn/haar weg te vinden in het kluwen. Bovendien zitten de culturele instellingen en het onderwijs gevangen in het keurslijf van 2 gemeenschappen, terwijl Brussel veel meer is dan de optelsom van een Nederlandstalige en een Franstalige bevolkingsgroep. Ik pleit voor een rationalisering van de structuren: fusie van de gemeenten, 1 politiezone, 1 OCMW en 1 huisvestingsmaatschappij. Het Brussels gewest moet een sturende bevoegdheid krijgen inzake onderwijs en cultuur.

Meer kindjes: meer kinderopvang

Er is nood aan meer, flexibele en betaalbare kinderopvang – ook tijdens late en vroege uurtjes en voor ouders in beroepsopleiding... Waarom ook geen samenwerking tussen cultuurhuizen en babysitdiensten? Zo heeft iedereen kans op een avondje uit.

Mooie stad

We moet gaan voor een Brussels architectuurbeleid met visie. Grote ondernemers moeten naast het verzekeren van de esthetische waarde van bouwwerken, ook maatschappelijk hun verantwoordelijkheid opnemen. Bij grote verkavelingen zou een percentage voorbehouden moeten worden voor publieke/sociale woningen of zou het gebouw ruimten ter beschikking moeten hebben voor openbare functies (bvb. museum, ontmoetingsplek, …).