Vandaag stelde een politicus in Brussel deze Week nog dat hij geen ideologie nodig had om deze stad te besturen. Hij was geen liberaal, noch een socialist of christendemocraat. Wat zijn ideeën dan wel betekenden daar had de lezer het raden naar. Hij was gewoon... voor Brussel?

Een vreemde uitspraak die voor mij alvast niet geldt. Mijn kijk op Brussel kadert zich in een visie die gesterkt wordt door een modern socialisme. Een socialisme dat ijvert voor de leefbaarheid van de stad. Een stad waar iedereen gelijk kan genieten van publieke diensten als openbaar vervoer, goede scholen, ziekenhuizen, maar ook van de openbare ruimte en schone lucht.

Onze stad kan niet zonder een werkgelegenheidsbeleid dat gericht is op specifieke doelgroepen. Onze stad mag niet voorbij gaan aan het groot percentage armen dat ze in haar wijken telt.  

Ons Brussels socialisme staart zich niet suf op taalgemeenschappen. Het houdt van cultuur, maar dan cultuur met een beetje meer, dan louter Vlaams getreuzel. Het wil de creativiteit steunen van onze cultuurhuizen die over de gemeenschapsmuur durven te kijken. Hen een nieuw kader bieden om deze weg verder te bewandelen.

Opkomen voor Brussel; voor onze stad vanuit een perspectief dat iedereen omvat; is opkomen voor Brussel vanuit een radicaal progressieve en linkse hoek.