Op huisbezoek in Haren Afdrukken
05-09-2006
haren.gifHaren: 4000 inwoners, een dorp in de stad. Een stilte die verstoppertje speelt met trein- en vliegtuiglawaai. Al een aantal weken trek ik er met Pascal en Joeri naartoe om te luisteren naar de inwoners, wat zij vinden van hun stad, of hoe zij het anders zouden willen. Vaak stuiten we op dezelfde verhalen… mensen wonen er graag. Het is er rustig (tja op de treinen en vliegtuigen na) en er is nog veel groen… maar Brussel behandelt Haren spijtig genoeg vaak als een vergeten achtertuin.

De straten zijn schandalig slecht onderhouden, een historische hoeve is helemaal overwoekerd door gras. Rond een pittoresk pleintje staan zeven huizen leeg. Potentieel zat. Je ziet er zo de kinderen spelen. De Stad Brussel zou al jaren beloofd hebben deze sociale woningen op te knappen. Vandaag beginnen de gevels af te brokkelen en hebben de buren last van ratten. Dit alles terwijl er een nijpend tekort is aan sociale woningen voor gezinnen.
Een man vertelt ons geëmotioneerd over zijn aanhoudende eis om iets aan de trottoirs te doen. Zijn vrouw is gehandicapt en met haar rolstoel kan ze niet over het smalle voetpad. Hoe kunnen ze nog buitenkomen? Een groot stuk van de inwoners is ouder en woont al jaren in het stukje ongerepte stad. Voor hen is het niet altijd even eenvoudig vooral nu de meerderheid van de handelszaken het plaatsje verlieten. Over de roetsjbaan van slecht onderhouden stoepen moeten ze nu immers een stuk verder om hun inkopen te doen.
De Syrische eigenaar van de winkel op het plein nodigt ons uit voor thee. Hij koos doelbewust voor Haren, omdat het er rustig is en omdat er een school is voor de kinderen. Zijn winkel is al een aantal keer bestolen. Dat het politiebureau ’s nachts de deuren sluit, is immers ook dieven niet ontgaan. Een gezin dat op reis vertrok vertelt hoe ze een uur op de politie moesten wachten na een inbraak om vier uur ’s morgens. Geen combi beschikbaar. Als wij voorbij het politiebureautje wandelen, hangen de agenten aan de voordeur.
Haren is Brussel, Brussel is Haren. Een stukje dorp dat verstedelijkt… met alle gevolgen vandien. Een stukje stad waar hartelijke mensen wonen die nog steeds aan de anonimiteit van de grootstad ontsnappen. Een stukje stad dat vandaag niettemin een beetje te veel wordt vergeten, maar dat evenveel recht heeft op degelijke voetpaden en wegen, open ruimte voor kinderen en jongeren, een in het straatbeeld aanwezige politie, zitbanken om tijdens een wandeling op uit te rusten...
 
[ terug ]