| Wonen en armoede in Brussel |
|
| 26-09-2006 | |
 Armoede schuilt in de kleine hoekjes; op kamers waar niemand komt en tussen muren die te dicht bij elkaar staan. De armoedegrens zit in België op 775€ per maand. Maar wat weten we met dit cijfer? In de Anneessenswijk wordt de gemiddelde huurprijs van een woning in (!2001) op 471€ per maand berekend. Vergeet daarbij niet dat na de huur op het eind van de maand ook de energiefactuur in de bus komt vallen. Behoedt een job je voor armoede? Het minimumloon ligt in België op 1.234,20 bruto (let wel hier moet je 21 jaar voor zijn! ). Daar hou je dan netto als alleenstaande arbeider ongeveer 1020€ aan over. Zo zit je al snel aan een 50% van je inkomen dat naar huren gaat. Erger is het uiteraard als je moet rondkomen met een vervangingsinkomen zoals 17,7% van onze stadsgenoten. In de Anneessenswijk – alweer – zit zo een 1/3 van de actieve bevolking zonder baan … en dan spreken we nog niet over de mensen zonder papieren die geen plek hebben in onze samenleving, noch in haar statistieken. Huisvesting is één van de vele gezichten van de Brusselse armoede. De huurprijzen blijven stijgen en drukken een aantal bevolkingsgroepen uit onze buurten weg. Sommigen van hen trekken het kanaal over naar Molenbeek, anderen vind je terug in Charlerloi of Luik. Als kandidate koos ik wonen als één van mijn speerpunten. Brussel moet er zijn voor iedereen. Daarom heeft ons programma een aantal belangrijke voorstellen op het vlak van huisvesting: • meer sociale woningen, en opkalefateren bestaande (leegstaande) sociale woningen • rationaliseren van het aantal huisvestingsmaatschappijen • bij grote projecten verplicht 25% verkopen aan de sociale huisvestingsmaatschappijen, de GOMB of de Stad… een betere sociale mix kan je immers niet creëren door sociale woningen aan te bieden in hetzelfde pand waar 25 luxelofts worden verkocht! • begeleiding van het OCMW inzake energiebesparing en de keuze van de juiste energieleverancier • investeren in isolatie van woningen Niettemin wil ik vooral wijzen op bestaande middelen. Zoals voor zovele zaken in Brussel zijn er wel degelijk regels die de huisvesting regelen… kunst is ze ook toe te passen. Op dit moment is de gewestelijke woningcode soms dode letter. Gemeenten hebben bijvoorbeeld het recht om na 3 jaar leegstand een huis over te kopen van de eigenaar. Of de gemeente kan een leegstaande woning gedurende negen jaar zelf in beheer nemen, verhuren aan sociale huurprijzen en na negen jaar de gerenoveerde woning teruggeven aan de eigenaar. Toch staat nog steeds 1 op 25 van de woningen in Brussel Stad leeg... spijtig genoeg gaat het hier tevens om woningen in publieke eigendom (sociale of woningen van de stadsregie). Laten we daarom alvast beginnen om het goede voorbeeld te geven. Er rest ons immers te weinig tijd om te dralen over maatregelen die al lang geleden hadden moeten genomen worden. |