Samen met 3 andere madammen lanceerde ik deze morgen op de markt van Jette het boekje op "Uw Gezondheid". Hiermee willen  Vlaams parlementslid Elke Roex, Bernadette Vriamont, Vicky Corbeels en ik aandacht vragen voor een beter zorgbeleid in Brussel.

We pleiten met dit boekje onder andere voor:

• Meer en betaalbare kinderopvang in Brussel
• Eén centraal inschrijvingspunt voor kinderopvang
• Samenwerking tussen beide gemeenschappen om meer en beter Brussels onderwijs te verwezenlijken
• Inschrijvingsplicht voor kinderen in het kleuteronderwijs vanaf 4 jaar
• Het aantrekkelijk maken van zorgberoepen
• Fusie van de openbare ziekenhuizen
• Betaalbare prijzen in rusthuizen;

De campagne sputtert op volle toeren: drukke weekends, 's avonds op het werk wegspurten, handen die kleven van scotch en een woonkamer vol met materiaal ... hoe dichter de datum nadert hoe minder je vandoen hebt met die fris lachende dame op de affiche.  

Eerst wat aarzelend, want het is niet eenvoudig om mensen zo maar aan te spreken. Later des te leerrijker wanneer je in gesprek gaat met mensen en hun dagelijkse problemen van nabij leert kennen. Het zwaarste, maar niettemin leukste zijn de huisbezoeken. Vorig en dit weekend ben ik samen met campagnemaatjes Lieve de Smedt en Ans Persoons me gaan voorstellen aan de deur van de Brusselaar.

Op het wijkfeest van de Versaillelaan zaterdag leer ik meer over de problemen van de sociale woningbouw in Neder Over Heembeek. Verschillende culturen en leeftijden die met elkaar samenleven, een huisvestingsmaatschappij die probeert te doen wat ze kan. Vaak komen dezelfde problemen bovendrijven. Zo klaagt een dame over veiligheid en vandalisme. Verder zijn een pak van de woningen in slechte staat. Het is niet eenvoudig te renoveren, daarvoor moet je immers de bewoners van huis laten veranderen. In een stad waar 24 000 gezinnen op de wachtlijst staan is dat een behoorlijke opdracht.

Met de sloop van de Martinitoren moest de laatste multifunctionele hoogbouw - mét panoramazicht over Brussel - plaats maken voor eerder saaie hoogbouw. Er is de laatste jaren veel te weinig gedaan met de kansen die hoogbouw biedt. Met als resultaat dat er in Brussel meer en meer steriele hoogbouwbuurten ontstaan. Het kan nochtans anders. Daarom willen Willem Stevens en Anke Van Lancker (sp.a) nu het openbaar onderzoek voor de nieuwe woontoren aan de Willebroekkaai in de Stad-Brussel aangrijpen om daar verandering in te brengen.

“Wij vragen dat de hoogste verdieping van deze woontoren toegankelijk wordt voor het grote publiek. Het is een kans om er een panoramazicht, een daktuin, een museum of zelfs een publieke sporthal of ontmoetingsplaats te creëren. Hierdoor krijgt ook het grote publiek toegang tot dit soort “landmarks” en worden ze een onderdeel van de stadsdynamiek.” Aldus Willem Stevens.

Willem Stevens en Anke Van Lancker vinden dat bij het toekennen van een stedenbouwkundige vergunning bij hoogbouw het openstellen van een dakverdieping of hoogste verdieping voor het grote publiek een voorwaarde zou moeten zijn.

Anke Van Lancker: “Het gaat in dit concrete geval om een woonproject van 140 meter hoog. Zonder tussenkomst van de overheid zal dit gebouw louter openstaan voor de enkelingen die zich er een woning kunnen permitteren. Terwijl het toch geweldig zou zijn om op de hoogste verdieping een ruimte te creëren die publiek toegankelijk is. De Brusselse skyline verdient het om bewonderd te worden”.

Stevens en Van Lancker wijzen op een aantal voorbeelden in het buitenland waar de overheid wel dit soort eisen opgelegd. In Singapore zal voor een toekomstig project een publiek panoramazicht ingebouwd worden in een nieuwe toren. In Chicago is er op de hoogste verdieping van de Hancocktoren een bar die toegankelijk is voor iedereen.

Via hun actie hopen Stevens en Van Lancker ook andere Brusselaars aan te sporen om mee de schepen van Urbanisme van de Stad Brussel en de Gewestelijke staatssecretaris van Urbanisme te overtuigen van het belang van hun voorstel.

De sp.a is een stadspartij die ruimte wil geven aan mensen. Soms moet je gewoon de ruimte opeisen. Pascal Smet: “Als minister van mobiliteit en openbare werken kan mijn beleid herleid worden tot die ene betrachting: ruimte geven. Bij de voorstelling van deze lijst heb ik spontaan gedacht aan het organiseren van een informele picknick omdat een picknick nu éénmaal perfect past bij de realiteit van onze lijst. Waar je ook opgroeit: in Tetouan of Izmir, in Poelkapelle of Jodoigne, iedereen heeft herinneringen aan die zondagse uitstappen met familie en vrienden. Het zijn vaak ook momenten uit onze jeugd die bijblijven.

Een verkiezingsprogramma staat niet op zich, maar wordt gedragen door mensen. Van alle partijen is vooral de lijst van sp.a een toekomstlijst, een stadslijst. Het is een lijst van sterke en ambitieuze mensen, van diversiteit. Onze kandidaten hebben uiteenlopende achtergronden, zijn opgegroeid in zeer verschillende culturen. Deze lijst is net als Brussel gekleurd, divers, controversieel, enthousiast en … gedurfd! Pascal Smet: “Dat is goed! Mijn ambitie voor Brussel is, denk ik bekend, maar hoe hard ik ook werk, mijn ambitie zal niet volstaan. Samen met de ambities van Yamila, Sophie, Mevlüt, Fouad, Elke, Anke en alle anderen kunnen we het waarmaken.

sp.a is de enige partij die een echte Brusselse visie heeft. Net zoals onze kandidaten de Brusselse realiteit reflecteren, is ons programma geënt op een gedeelde en coherente visie van hoe het nu verder moet met onze stad.

Als wij het voor het zeggen krijgen de volgende vijf jaar, dan zullen we werk maken van Brussel. Investeren, investeren en nog eens investeren. De volgende legislatuur moet een investeringslegislatuur worden: 1,5 miljard voor de vernieuwing van het rioleringsnet, 2,5 miljard om passiefscholen te bouwen, 2,5 miljard voor nieuwe metrolijnen, tram- en treinlijnen...

• Alle Brusselaars hebben recht op een gezonde en betaalbare woning in een aantrekkelijke, kwaliteitsvolle en veilige omgeving. Er moeten 6500 sociale woningen bijkomen en 6500 woningen voor de middenklasse.

• Wij willen meer agenten op straat die Brussel goed kennen. De Brusselpremie (nu ongeveer € 250/maand) moet verdubbelen voor de agenten die in brussel komen wonen.

• Wij hebben de ambitie om te werken aan een ondernemende stad. Werkgelegenheid is – meer dan ooit in de tijden van onzekerheid en crisis – een absolute prioriteit.

• We willen een beter bestuur met minder structuur en minder politici. Wij willen 1 stad met 1 burgemeester die ook de Minister-President is van het gewest én voorzitter is van 1 politiezone. Bevoegdheden zoals mobiliteit, parkeerbeleid, ruimtelijke ordening, grote stedenbouwkundige projecten, fiscaliteit, economie, werk, citymarketing, veiligheid enz... worden sowieso overgeheveld naar het gewest.

• Wij vinden dat een gedwongen gemeenschapskeuze niet te rijmen valt met een geïntegreerd stedelijk beleid. Brussel moet verenigd worden en niet verdeeld: we willen bijvoorbeeld geen gezondheidszorg met 2 snelheden, maar gelijke rechten voor alle Brusselaars.

• We willen een nieuw Gewestelijk Ontwikkelingsplan (GewOP) dat kiest voor een compacte stad. Op sommige plaatsen (zone rond het Weststation, de Noordwijk, Thurn & Taxis, de kanaalzone & de Zuidwijk) moet de stad dicht bebouwd zijn, liefst in de hoogte met gemengde functies (wonen, handel, kantoren). Op andere plaatsen moet er meer openbare ruimte komen.

• Investeren in de openbare ruimte en ontmoeting mogelijk maken maken. Wij willen de ingeslagen weg van stadsvernieuwing opdrijven. Wat geslaagd is voor Flagey kan dat ook voor tal van wijken in de stad.

• Wij willen de leefomgeving aangenamer maken en het aandeel van de auto met 22% terugdringen: een voetgangerszone in elke wijk, de vijfhoek zoveel mogelijk verkeersvrij maken.

Wie voor ons kiest kiest, krijgt de verzekering dat hij een Brusselse stem uitbrengt. Wie voor ons stemt krijgt de zekerheid dat een ploeg vastberaden mensen zich voor 200% zullen inzetten om in de komende 5 jaar Brussel beter, aangenamer, leefbaarder en eerlijker te maken!

Pascal Smet: “Ik hoop dat wij de Brusselaars kunnen overtuigen om veel vaker dan nu het geval is de stad te leven en te beleven. De vernieuwing van talrijke pleinen, het inperken van de ruimte die aan de wagen is toebedeeld in de Brusselse straten, ten bate van voetgangers en fietsers is één middel om dat te stimuleren. Beleid is één ding maar het gaat ook om hetgeen zich afspeelt in de hoofden van de Brusselaars.”

Het begint een traditie te worden. Op 1 mei organiseert sp.a op het St. Kathelijne plein een groot feest om de dag van de arbeid te vieren. 

Traditioneel is deze dag voor socialisten verbonden aan de invoering van de 8 urendag. 1 mei was de dag ook die oorspronkelijk in Amerika voor het feest van de arbeid was uitgekozen. Labour day werd daar echter naar september verplaatst toen in Chicago 1886 rellen plaatsvonden.

Vandaag is 1 mei nog steeds het feest van de arbeiders in Europa. De context blijft dezelfde, maar de vorm is veranderd. Ook in Brussel heeft het feest een nieuw kleedje gekregen. Naast de traditionele stoet, organiseert sp.a nu al enkele jaren een leuk openluchtfestival in hartje Brussel.

Allen daarheen!